ΤΟ ΕΥΜΟΡΦΟΝ ΚΟΡΜΙ

Ἀναζητῶ τὴ Σαλώμη καὶ τὸν χορό της, σήμερα 29 Αὐγούστου ποὺ ξημερώνει τοῦ «φόνου τοῦ Προδρόμου ὑπὸ τοῦ Ἡρώδου» ὅπως ἀποκαλεῖ τὴ γιορτή του ὁ Παπαδιαμάντης. Καὶ εἶναι, ὄντως, φόνος ἀποτρόπαιος ὁ ἀποκεφαλισμός, ποὺ στιγματίζεται στὶς «Εὐμενίδες» τοῦ Αἰσχύλου (στ. 186 ἑξ.). Ὅταν ὁ Ἀπόλλων ἐκδιώκει τὶς Ἐρινύες ἀπὸ τὸ ναό του γιὰ νὰ τὶς στείλει στὸν πολιτισμὸ ποὺ ἀνήκουν, σὲ ἕναν πολιτισμὸ ποὺ δὲν εἶναι ἑλληνικὸς μᾶς θυμίζει μὲ τρομερὴ ὁμοιότητα πρακτικὲς ποὺ ἐπιβιώνουν μέχρι σήμερα:
Νὰ πᾶτε ἐκεῖ ποὺ κόβουνε κεφάλια,
Ἐκεῖ ποὺ βγάζουν μάτια, ἐκεῖ ποὺ σφάζουν,
Ὅπου δικάζουν κι ὅπου πνίγουνε τὰ σπέρματα,
Ἐκεῖ ποὺ μουνουχίζουν τὰ παιδιά, στοὺς ἀκρωτηριασμούς,
στοὺς λιθοβολισμοὺς κι ἐκεῖ ποὺ μουγκρίζουν οἰκτρά
ἀνθρὼποι στὰ παλούκια. 

Γκυστάβ Μορώ, «Οπτασία» (1874). Ἡ Σαλώμη σὲ ἔνταση δείχνει τὸ πλημμυρισμένο στὸ φῶς αἰωρούμενο κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Τὸ βλέμμα τοῦ προφήτη διασταυρώνεται μὲ τὰ μάτια τῆς αἰσθησιακῆς χορεύτριας. Ὁ 19ος αἰώνας ἀνακαλύπτει στὴν ἱστορία τῆς Σαλώμης τὸ μυστήριο τῆς λάγνας Ἀνατολῆς.

Αὐτὸν τὸν λάγνο χορό, τὸ «ὄρχημα» περιγράφει περίφημα ὁ Σκοῦφος στὴν «Τέχνη ρητορικῆς», ὅταν μιλάει γιὰ τὸν «τόπο τῶν περιστάσεων» καὶ δίνει ἕνα παράδειγμα δραστικοῦ λόγου γιὰ τὸν τρόπο ποὺ ἔγινε αὐτὸ ποὺ ἀφηγεῖται ὁ ρήτορας.

«Ἐκάθετο εἰς βασιλικὴν τράπεζαν Ἡρώδη ὁ Βασιλεὺς στεφανωμένος μὲ τοὺς πρώτους σατράπας τῆς πόλεως, καὶ μὲ τοὺς μεγιστάνας τῆς Γαλιλαίας. Ὅλοι εἰδωλολάτραι τῆς ἰδίας γαστρὸς καὶ τοῦ Βάκχου ἱερεῖς καὶ ἀκόλουθοι. Ἀνάμεσα εἰς τὲς χαρὲς καὶ κραιπάλην ἔρχεται μία εὔμορφη, ἀμὴ ἀδιάντροπη κόρη, ἡ ὁποία ἀγκαλὰ καὶ μὲ τέχνην νὰ εἶχε κοκκινισμένα τὰ μάγουλα, μ᾽ ὅλα τοῦτα ὅμοια τῆς μητρὸς εἶχε ξορίσει ἀπὸ τὸ πρόσωπον κάθε ἐντροπήν.
Χορεύει ἔμπροσθεν τοῦ Ἡρώδου, καὶ τῶν καλεσμένων ἐκείνων σατράπων.
Πηδᾶ, καὶ μὲ ἐλαφρὸν πόδα τώρα πετᾶ εἰς τὸν ἀέρα, καὶ χάσκουν ὅλοι ἀπὸ τὸ θαῦμα, καὶ τώρα στριφογυρίζει τὸ εὔμορφον κορμί, καὶ κάνει λαβυρίνθους, μέσα εἰς τοὺς ὁποίους χάνονται τὰ ὄμματα.
Ἀμή, ὦ ἐπίβουλος φύσις τῶν γυναικῶν! Χορεύοντας μὲ τοὺς νόμους τῆς ὀρχηστικῆς τέχνης, κάνει τὸν Ἡρώδη νὰ καταπατήση τοὺς νόμους τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς φύσεως.
Μὲ τοὺς κύκλους ἐκείνους τῶν ποδῶν μαγεύει τὴν καρδίαν τοῦ Βασιλέως, καὶ μὲ τὸ στριφογύρισμα τοῦ σώματος τοῦ ζαλίζει τὴν κεφαλήν, διὰ νὰ μὴν ἰδῆ τὴν ἀνομίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ παράνομος εἶχε νὰ πέση. Μὲ τὸν χορὸν τὸν παρακινᾶ νὰ φονεύση εἰς τὴν φυλακὴν τὸν Πρόδρομον Ἰωάννην, καὶ διὰ νὰ μὴν βλέπη πλέα ὁ κόσμος τὲς ἀκαθαρσίες τῆς ἰδίας της μητρός, τὸν κάνει νὰ σβύση μὲ τὰ σκότη τοῦ θανάτου τὸν ἔμψυχον ἐκεῖνον λύχνον. Καὶ εἰς βραχυλογίαν μὲ ὀλίγα πηδήματα κατατζακίζει τὰ ζυγιὰ τῆς δικαιοσύνης. Καὶ ἀπὸ τὸν λαιμὸν κάνει νὰ πέση εἰς τὴν γῆν θερισμένην τὴν κεφαλὴν τοῦ Προδρόμου.»

Πού νὰ ἔμαθε τὴν τέχνη τοῦ χοροῦ αὐτὸ τὸ εὔμορφον κοράσιον;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s