ΠΑΡΕΣΤΗ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΣΟΥ

Ἡ Θεοτόκος ὡς βασίλισσα τῶν οὐρανίων. Ἁγία Μαρία στὸ Τραστέβερε, Ρώμη. Ψηφιδωτὸ 13ου αἰώνα.

Oἱ κήρυκες τοῦ ἱεροῦ λόγου ὡς ἀφηγητὲς ἱστοριῶν μιλοῦν πάντοτε μὲ εἰκόνες. Δημιουργοῦν μὲ τὶς λέξεις εἰκόνες. Ὅπως στὴν κοίμηση τῆς Θεομήτορος ὁ Ἠλίας Μηνιάτης σὲ μία ὁμιλία του στὴ Βενετία ἀντλεῖ ἀπὸ τὴ Βίβλο καὶ ἑρμηνεύει τὸν μδ´ ψαλμὸ «Παρέστη ἡ Βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου, ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη», καλώντας τὴ σύναξη νὰ στρέψει τὰ μάτια νὰ δεῖ τὴν Παναγία. Γιατὶ αὐτὴ εἶναι «ἡ πλέα ζωντανή, καὶ πρεπώδης εἰκὼν τῆς μεταστάσης Θεομήτορος» γιὰ νὰ τονίσει νὰ μὴ σταθοῦν τὰ βλέμματα στὰ «σύμβολα τοῦ θανάτου» καὶ στὸ σῶμα ποὺ εἶναι νεκρὸ σὲ ἕνα κρεββάτι καὶ κηδεύεται ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους. Ἐδῶ ὁ θάνατος δὲν εἶναι ἀκριβῶς θάνατος. Καὶ μᾶς ἐξηγεῖ μὲ ἕναν λόγο ἐξαιρετικὰ ποιητικό:

«Αὐτὸς εἶναι ἢ ἕνας γλυκὺς ὕπνος, μὲ τὸν ὁποῖον ἠθέλησεν ἡ πάναγνος Δέσποινα, ὡσὰν νὰ ἀναπαυθῇ ὀλίγον εἰς τὸ πέρας τῆς ἐπικήρου (=φθαρτῆς) ταύτης ζωῆς, διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὴν ὁδὸν ἐκείνης τῆς ἀκηράτου (=ἀθάνατης). Ἢ μία θαυμαστὴ ἔκστασις θείου ἔρωτος, εἰς τὴν ὁποίαν, ἡ μὲν μακαριωτάτη ἐκείνη ψυχὴ σπεύδουσα τὸ ὀγληγορώτερον νὰ φθάσῃ πρὸς τὸν ἠγαπημένον θεῖον Υἱόν, ἄφησε δι᾽ ὀλίγον τὰ ὁμοδίαιτον σῶμα. Καὶ τοῦτο ὁμοίως αἱρόμενον ὑπὸ χερουβικοῦ ἅρματος ἠκολούθησε τὸν αὐτὸν δρόμον, καὶ ἀνέβη δεδοξασμένον εἰς οὐρανούς.
Ἰδέτε τὸν τάφον εἰς τὸ χωρίον Γεσθημανῆ, καὶ θέλετε τὸν εὕρει κενόν, διατὶ τάφος δὲν δύναται νὰ χωρήσῃ τὴν Μητέρα τῆς ζωῆς, τὸ δοχεῖον τῆς σεσαρκωμένης Θεότητος, τοῦ ὁποίου τόπος ἀντάξιος εἶναι ὁ θρόνος τῆς θείας δόξης. Καὶ ἐπάνω εἰς τοιοῦτον θρόνον, ἐκ δεξιῶν τοῦ Βασιλέως Θεοῦ μεταστᾶσα ἡ Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, κάθεται ὡς Βασίλισσα τῶν οὐρανίων καὶ ἐπιγείων, ὑπερτέρας πάσης κτίσεως.
῾῾Παρέστη ἡ Βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου῾῾. Βασίλισσα τῶν ἐπιγείων. Εἰς αὐτὴν ἀποδίδει τὰς δευτέρας, μετὰ Θεόν, τιμητικὰς λατρείας τῶν πιστῶν ἡ Ἐκκλησία. Εἰς τοὺς ἀχράντους αὐτῆς πόδας ρίπτουσι τὰ σκῆπτρα, καὶ διαδήματα οἱ εὐσεβεῖς βασιλεῖς. Αὐτῆς τὸν ὑψηλὸν θρόνον περικυκλώνουσι τῶν Ὀρθοδόξων τὰ συστήματα. Καὶ ποῖος παρακαλεῖ ὑγείαν εἰς τὰς νόσους. Ποῖος ἀπαλλαγὴν εἰς τοὺς κινδύνους. Τοῦτος παρηγορίαν εἰς τὰς θλίψεις. Ἐκεῖνος βοήθειαν εἰς τὰς συμφοράς. Ὅλοι ζητοῦσιν ἔλεος ἀπὸ τὴν πηγὴν τοῦ ἐλέους. Καὶ ὁ παρακαλῶν λαμβάνει, καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει, διατὶ ἀνεξάντλητον εἶναι τὸ πέλαγος τῶν χαρίτων, ἀκένωτος εἶναι ἡ πηγὴ τῶν ἀγαθῶν.
Βασίλισσα τῶν οὐρανίων. Αὐτὴν σέβονται, καὶ προσκυνοῦσιν ὅλα τῶν ἀσωμάτων τὰ τάγματα. Οἱ Ἄγγελοι, τὸ καθαρώτον ἔσοπτρον τπης ἁγνείας. Οἱ Ἀρχάγγελοι, τὸ πολύτιμον σημεῖον τῶν θείων ἀποκαλύψεων. Αἱ ἐξουσίαι, τὸ πανσθενὲς κράτος τῶν πιστῶν. Αἱ δυνάμεις, τὸ ἀκαταμάχητον τεῖχος τῆς Ἐκκλησίας. Αἱ Ἀρχαί, τὴν σωτήριον ἀρχὴν τῆς παγκοσμίου ἀπολυτρώσεως. Αἱ Κυριότητες, τὴν ὑπέρτατον Κυρίαν τοῦ παντός. Οἱ Θρόνοι, τὸν ἔμψυχον θρόνον τοῦ Βασιλέως τῆς δόξης. Τὰ Χερουβίμ, τὴν θεοδίδακτον μυσταγωγὸν τῆς ὑψηλῆς γνώσεως. Τὰ Σεραφίμ, τὴν ἄσβεστον λαμπάδα τῆς θείας καθαρωτάτης ἀγάπης. Βασίλισσα, τὴν ὁποία σέβεται αὐτὴ ἡ τρισήλιος Θεαρχία. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὴν ἀνύμφευτον νύμφην. Ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος, τὴν ἀπείρανδρον Μητέρα. Ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ, τὴν ἠγαπημένην Θεόπαιδα. »Παρέστη ἡ Βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου᾽᾽».
ΗΛΙΑΣ ΜΗΝΙΑΤΗΣ, «Εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου», Διδαχαί, Βενετία 1849

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s